Fysiognomie
“Zoek niet in de verte
Wend je naar je innerlijk toe
Want in
het innerlijke van de mens
Woont de Waarheid”.
Augustinus
“TOON MIJ UW GEZICHT, EN IK VERTEL U, WAARAAN HET U
ONTBREEKT”
“Het gezich t is de spiegel van het innerlijke, vandaar
dat de fysionomiek een belangrijke plaats inneemt in het
persoonlijkheidsonderzoek en in de typologie (persoonsleer). In de
natuurgeneeswijze gaan wij vrij uitvoerig in op de pathofysionomiek
(patho= ziekte, pathologie= ziekteleer / kennis van ziekten en de
gevolgen daarvan, m.n. van de organen), pathofysionomiek= ziekte
vanuit het gezicht herkennen, pathognomonisch is kenmerkend voor een
bepaalde ziekte in, maar ook daar houden we rekening met de
persoonlijkheid en de gemoedstoestand van de cliënt”.
“Duiding”
Duidingtechnieken hebben een aanvullende of complementaire
functie. Bovendien is een duiding pas waardevol als de juistheid
ervan door een medische diagnose bevestigd kan worden. De echte
genezer moet meer van de mens(en) afweten als van technische
machines.
Er zijn heel veel aanwijzingen en tekens bij de mens, die in deze
tijd eenvoudigweg over het hoofd gezien worden.
In de natuurgeneeskundige complementaire praktijk van Jos Dassen
kunnen de volgende duidingtechnieken en therapiemogelijkheden
uitgevoerd worden:
Duidingtechnieken
Wat handen ons vertellen!
De medische hand- en nageldiagnostiek is een omvangrijk gebied,
dat een uitzonderlijke studie bevat.  Handen
hebben het grote voordeel dat je ze altijd binnen “ handbereik”
hebt, zij bezitten een grote schat aan informatie! Bij het bekijken
van de uitwendige hand valt het vaak op, dat deze of gene vinger
krom of gebogen is. Hier moet onderscheiden worden, of dit door een
ongeval veroorzaakt werd of niet. Is dat niet het geval, dan hebben
deze krommingen / buigingen natuurlijk ook hun betekenis voor de
aanleg voor bepaalde veranderingen van de inwendige mens. Daarbij
doen zich volgens Issberner-Haldane de erfelijkheidstekens van
moederszijde in de linkerhand voor, terwijl de rechterhand de
dispositie aangeeft, die de desbetreffende persoon van zijn vader
geërfd heeft.
Wat de huid ons vertelt!
 De huid (vochtregulator), ons grootste orgaan, de spiegel
van onze ziel, is tevens onze 3e long/nier. Het zwaarste orgaan met
een oppervlakte van ± 1½ m², als op een projectiewand projecteert
ons organisme dat, wat in onze klieren en organen niet in orde is.
De Londonse zenuwarts Dr. Head kwam door onderzoek met de eerste
wetenschappelijke bewijzen dat bepaalde reflexgebieden op de huid in
verbinding staan met onze innerlijke organen. Deze gebieden staan
bekend als de Head-zone. Wij houden ons bezig met de zichtbare delen
van de huid, primair in het gezicht.
De afbeelding is een lichaamsplastinaat, een preparaat van een
compleet lichaam in levensechte pose.
Plastinaten en
plastinatie
De mens bestaat voor ongeveer 70% uit water. Dit is voor het
leven, maar ook voor het ontbindingsproces onmisbaar. Het
weefselvocht wordt bij plastinatie met behulp van een speciaal
vacuümproces vervangen door reactiekunststoffen zoals
siliconenrubber, epoxyhars of polyesterhars. De toestand van de
lichaamscellen van het natuurlijke oppervlaktereliëf blijft hierbij
tot op microscopisch niveau identiek aan die waarin ze voor de
conservering verkeerden. De preparaten zijn droog en reukloos en dus
in de ware zin van het woord “grijpbaar”. Dankzij deze eigenschappen
zijn geplastineerde preparaten van grote waarde voor de opleiding
van studenten geneeskunde en voor de medische voorlichting van de
geïnteresseerde leek.
Dankzij de uitvinding van de plastinatie is het voor het eerst
mogelijk geworden natuurlijke anatomische preparaten duurzaam,
natuurgetrouw en esthetisch te conserveren voor studie, onderzoek en
algemene voorlichting. Natuurlijke preparaten zijn voor de medische
opleidingen voor leken bijzonder waardevol, omdat de complexe opbouw
van het bewegingsapparaat en de organen evenals hun positie ten
opzichte van elkaar, vanwege hun driedimensionale complexiteit niet
uitsluitend aan de hand van boeken en afbeeldingen kunnen worden
begrepen.
Plastinator Prof. Dr. med. Gunther von Hagens
Wat de tanden ons tonen
 Niet de mooie witte tanden zijn gezond, maar die met de
lichte ivoorkleuren, men moet deze kleur niet met de gele kleur
verwisselen. Hoe mooier de tanden gevormd zijn hoe mooier de
ivoorachtige kleur verschijnt, en hoe gezonde de mens is. Het verval
van de tanden zijn de eerste kenmerken van lichamelijk
verval.
Vi ngernagels
De normale nagel moet een glad nageloppervlakte hebben, een
natuurlijke glans, roze van kleur, een zeker elasticiteit en een
normaal nagelmaantje.
Wat de haren ons verraden!
Bij de dieren is een glansloze vacht altijd een teken van
innerlijke ziekten. Ook de mens merkt dat zijn kapsel niet goed
houdt, als hij/zij zich niet goed voelt! |